Pubers!

Kent u ze?
Wat?  Zult u nu denken…. of misschien denkt u zelfs wel…Wie?
Nou…. ik heb het dus over pubers!
Weet u nu waar ik het over heb?
Juist! Dat dacht ik al!
 
Ik ben ook in het gelukkige bezit van een puber. En soms blijkt het dan toch mijn dochter te zijn.
Nu is het niet zo dat ik de zeikerige vader bent, want ik weet dat dat toch maar averechts werkt. Maar als vader maak je je soms toch een beetje zorgen over bepaalde zaken.        
Die zorgen spreek ik ook echt niet allemaal uit hoor, want deze dame heeft gelukkig een duidelijke mening over bepaalde zaken, en daar moet je als vader maar mee om leren gaan.
Maar soms, heel soms dan moet ik toch even mijn zegje doen!
En dan…. dan is het pubertje net een remmende vrachtwagen, u weet wel dat sissende geluid, zo van “TTSSS”                                                                                                                        Mijn dochter kan dat ook, met dit verschil dat achter “TTSSS” ook nog het woord “BELACHELIJK” uitgeroepen wordt.
Ik hou dan maar op, en denk er het mijne van.
Ik zeg dan zo iets als “dan moet je het zelf maar weten, ik wil je alleen maar waarschuwen”                                                                       
Hoofd en neus van de puber gaan dan de lucht in, er word een rug zichtbaar en al vrachtwagen imiterend loopt ze weg!
 
Een paar uur later…..
Er komt een puber thuis, zwijgend..
Ze komt naast me op de bank zitten, pakt mijn arm en legt hem om haar schouders.
Ze kruipt tegen me aan en zegt na een paar zwijgende minuten “Paps… je had gelijk hoor”
 
En voor dat ik kan zeggen “zie je nou wel!” krijg ik een klapzoen, een aai over het kalende hoofd en een glimlach. “welterusten pap” “trusten meissie” zeg ik.
Ik zak wat dieper in mijn bank…… en denk “hé.. die puber ken ik, dat is mijn dochter”  TSSSS ………

Bresnjit

Oors jetla verdata porko. Vasti degt helki vertas zuwet des hijke zuzi? Navris solan vuige nos so lati ma da iz njet eruch. Went ud wur tog steejd duitelker niet? En as jie  twé wees jij ken al beeter pratie.

Tot het moment dat iedereen je kan verstaan, en dan is het niet leuk meer. Want jij vond het toch ook leuk toen je baby was om al die volwassenen in de maling te nemen?

Ik weet nog goed dat mijn tante boven de wieg stond, en het door élke volwassennen gebruikte “goedie, goedie goedie” stond te roepen. En het belachelijke vraagje “waar is tie dan? Ja… waar is tie dan?” stelde.

IN DE WIEG, DOOS!

En ik lachte me rot. Wat ben jij een dom mens zeg dacht ik nog, maar toen bleek dat elke volwassenen dat dus deed. Zélfs mijn eigen ouders! Nou, en als je dat op een gegeven moment door heb, dan is de hele wereld voor jou! Je lacht een paar keer lief naar elke rot kop die boven die wieg komt, en je loopt binnen! Kleren, slabbetjes, spenen, rammelaars, noem alles maar op wat je als baby hebben wil! Als ik nu lief lach naar iemand, dan staan ze je stom aan te kijken. Ik snap het niet hoor!

ALs baby ben je “goed zo groot kind” als je een boer laat, en nu ben je een schoft!

Ik blijf erbij, kind zijn is het mooiste wat er is!

Als je als baby bij iemand op schoot zat die je niet aardig vond, dan spuugde je gewoon de halve inhoud van een moederborst over zo iemand heen. Je moeder kwam je dan weer als een sneltrein bevrijden van die vreselijke persoon, en als je dan weer een beetje huilde werd je voeding vanzelf weer bijgevuld. Heerlijk, je hoefde niet te werken, je eten stond op tijd klaar, je werd in bad gedaan en je ging gewoon slapen als je daar zin in had.

Tjonge, kon ju di teid mar wir trug drai, da zo i he we wettu aggi dhu adhu meh…………………..

Heerlijk!

Dit is dus echt een lekker recept!
EEND MET WHISKY
Benodigdheden:Een eend van ca. 5 kg. 2 grote flessen Schotse whisky
500 gr. speklapjes 1 fles olijfolie
Bereiding: De eend larderen en de binnenkant inwrijven met peper en zout. De oven 10 minuten voorverwarmen op 180 graden (stand 6-7). Een longdrinkglas voor de helft vullen met whisky. De whisky opdrinken gedurende het voorverwarmen van de oven. De eend op een vuurvaste schotel leggen en een tweede glas whisky inschenken. Het tweede glas whisky opdrinken en de eend in de oven zetten. Na twintig minuten de oven op 200 graden zetten en twee glazen met whisky vullen. Beide glazen opdlinken en de scherven van het eerste glav oplaapen. Nog een halff glav insjenke en opdlinke. Na een halff uuj de hoven opedoen om deend te sjekke. Blandwondesalv in de batkaamer gaan naale en op de bovekant van de linkehand doenn. Deh hove een sgop geve. Twee glave wiski insjenke ent middeste glav leegdwinke.De nove opedoen naadatte eerste glav leeggis en de sjotel vastpakke.Blantwondesalf op de binnekant van de regthand doenn en deend oprape. Deend noggis oprape en met een handoek de bwantwondesalf van deend vege.De hande ontfette med viskey en de tupe salff weerr oprape. Tkapotte glazzepvege enn deent trug in de hove duuwe. Deent uitsgelde en hardur duuwe. De tweeede flez wiki opedoen en wee ofereindsette. Opstaan fan de floer en tzpek onder de kaast veege. Noggis plobeern opsstaan wan de vjoer en… togmaa blijfe sitte…Ui vless dlinke wandte glave sijn kabot.Denoven afsette, dooge sluite en omfalle. Zuukzezzzz!

Echt waar?

“Jasper heeft een gat in z’n billen”

“Echt waar?”

“hahaha….. ja natuurlijk wij toch ook, anders komt er geen poep uit je billen

Zo ongeveer ging de communicatie tussen twee jongetjes, die wat verveeld op een klimrek hingen. Het ene jongetje zuchtte en wist zijn vriendje te vertellen dat hij verliefd was.

“Echt waar?”

 “Ja!  Op Ayscha uit mijn klas, alleen weet ze het nog niet.”

“Dan moet je het haar gewoon vertellen, misschien wilt ze dan wel verkering. “

“Nee…….. kan niet. Ik heb al verkering met Marijke, en dan kan je niet nog eentje er bij nemen”

“Oh…… Ik ga volgende week met mijn vader naar wintersport”

“Tof”

“Mijn moeder gaat met der nieuwe vriend naar Amerika. Daar heeft ie altijd gewoond, en nou gaat ze kijken wie z’n moeder is”

“Zo, da’s wel ver weg. Zeker wel honderd duizend miljoen kilometer denk ik”

“Jaa maar ze gaat met het vliegtuig, en die kan met stralen heel hard hoor. Dan doet ie van ZZIIEEUUWOOEEE, en dan moet je zo’n masker op die uit het dak komt. Heb ik wel eens op tv gezien.”

“Ooh ja, ik ook en dan moet je niet te dicht bij de zon komen anders smelt je buitenkant. En dan moet je naar een ding in de ruimte die zap je dan naar binnen zo van PRSIEUWBLIEB! en dan is er een man met puntoren die niet kan lachen, en die gaat je dan biemen up schottie doen.”

“Biemen up schottie? wa’s dat dan weer?”

“Dan ga je in een lichtje staan, en dan word je helemaal van poeder en dan wordt je onderweg weer goed gebakken. En als je dan thuis ben dan is alles weer goed.”

“Ja….”

“Zal ik het toch maar uitmaken met Marijke, of zal ik Ayscha ook verkering vragen? Waar Ayscha vandaan komt hebben jongens ook twee meisjes, of zelfs wel drie!”

“Echt waar?”

“Dat zegt Moustafa. Maar die liegt altijd hé?”

En beide jongens riepen in koor.

“Jaa… dat kan nooit waar zijn”

!……….

De sterke arm

Gebeurd u dat ook wel eens? Even snel een boodschapje doen, terug rijden naar huis, en dan voor  de deur aangehouden worden door een politieagent?

 

Ik had hem al gezien deze mij tegemoet rijdende motoragent, maar zag hem in mijn spiegel direct keren.

 

 

SHIT! Dom, dom, dom. Vergeten mijn gordel om te doen. Zo onopvallend mogelijk toch nog maar even omgedaan. Auto voor de deur geparkeerd en zo opvallend mogelijk mijn gordel weer afgedaan, uitgestapt met mijn boodschapje en de auto op slot gedaan. De motoragent stopte achter mijn auto, en deed zijn helm af.”mag ik uw rijbewijs en kentekenbewijs even zien meneer?” Geen probleem, dat heb ik altijd bij me dus dat was mooi. “u weet dat wij geacht worden om veel te schrijven, en zeker als er geen gordel gedragen word, ik zag dat u probeerde om onopvallend de gordel om te doen”Zo! Hij is goed! Liegen had dus geen zin, en ik bekende. Ik ben schuldig! Ik zei hem dat ik normaal altijd mijn gordel om doet, maar dat ik dat nu even vergeten was. Ook zei ik hem dat hij dat waarschijnlijk duizend keer per dag hoorde, maar dat ik dat normaal gesproken ècht altijd doe.”meneer, dat hoor ik inderdaad heel vaak, en dan zeg ik de mensen dat ik toch ècht moet schrijven.”                          

 

Ik trok mijn aller zieligste gezicht, en zei dat het dan maar moest gebeuren. Eens moest toch de eerste keer zijn, dat ik bekeurd werd voor het niet dragen van  een gordel. De agent bekeek mijn auto papieren, en ik vertelde hem dat het beestje net twee dagen geleden gekeurd was. Het had wel wat geld gekost, maar ik kon in ieder geval weer een jaar vooruit. De agent bekeek het oude beestje eens wat beter, en begon nu toch ook wat zielig te kijken.

 

Aha, daar wilde ik hem hebben! Nogmaals zei ik dat het me speet, maar dat hij maar moest gaan schrijven want ik moest tenslotte nog wat dingetjes doen voor mijn lief die net uit het ziekenhuis was na een operatie.

 

“meneer, ik laat het deze keer bij een waarschuwing!

 

De volgende keer als ik u tegenkom, dan heeft u natuurlijk uw gordel om, want dat doet u normaal gesproken altijd toch?”                           Dat beaamde ik, en ik bedankte hem hartelijk voor zijn mildheid. Ook ik wenste hem een fijne dag toe, en groette hem.

 

Deze aardige, sympathieke, sociale, begrip tonende en vrolijke agent zette zijn helm op, startte de motor en reed zwaaiend weg.

 

Ik was blij, en bedacht nogmaals hoe stom het is om zonder gordel te gaan rijden, want ik doe hem dus normaal gesproken ècht altijd om!

 

 

Liefde?

Het was koud, nat en donker, toen ze binnenkwam. Haar natte haren kleefde aan mijn gezicht toen ik haar omhelsde, en ik vertelde haar blij te zijn dat ze thuis was. Ik had me best zorgen gemaakt, want ze was veel later thuis dan normaal, en dat is niets voor haar. Ze is wat dat betreft echt heel stipt, en komt nooit te laat. Nog geen minuut!

Ik droogde haar mooie slanke lichaam met een grote handdoek af, kuste haar in haar nek, en begaf me naar de keuken om eten voor haar te maken. Ze liet haar het eten goed smaken, geeuwde wat, en liet zich languit op de bank zakken. Toen ik naast haar kwam zitten, keek ze me tevreden aan en legde haar hoofd in mijn schoot. Af en toe voelde ik een rilling over haar lichaam glijden, maar al snel was ze weer wat op temperatuur gekomen en viel ze in een diepe slaap.

Ik bekeek haar van top tot teen, en genoot van haar aanwezigheid. Ik legde mijn hand op haar hoofd, en voelde dat haar haren nog steeds nat waren. Ik probeerde me voor te stellen hoe zwaar ze het had gehad in die storm en regen, en voelde medelijden. Ik durfde me bijna niet te bewegen, omdat ik bang was om haar te wekken terwijl ze zo heerlijk tegen me aan lag. Na verloop van tijd begon mijn been te slapen, en kon ik niet anders dan voorzichtig haar hoofd van mijn schoot te halen. Met deze beweging verpeste ik direct het voor mij zo mooie intieme moment. Ze keek me boos aan, geeuwde, stond op van de bank, liep naar de deur en liet duidelijk blijken dat ze liever weer naar buiten ging dan nog maar een minuut langer in mijn aanwezigheid te willen door brengen.

Nee mensen, katten zijn rare dieren!!

Verlangen

Een maand geleden zat ik samen met mijn lief nog op een warme en zonnige locatie ergens in Europa. Een eiland met mooie stranden, mooie mensen, het mooie leven, mooie gerechten en mooie natuur. Eigenlijk zouden we daar willen wonen, werken, leven! We willen terug naar daar!

Nu een maand later, kijkend naar de foto’s bekruipt mij een sterk  gevoel van heimwee. Heimwee naar de warmte van de zon, de sfeer én het totaal onbezorgde van het vakantie leven! 

2 november 2013 is een saaie grijze dag, en ik ben te lui om ook maar wat nuttigs te gaan doen. Mijn lief heeft vandaag gelukkig het zelfde gevoel, en ze kruipt lekker tegen me aan. Vanavond gaan we lekker uit eten, dus hoeft er niemand in de keuken te gaan staan vandaag! Een onbezorgde avond ligt in het verschiet, en dat maakt het verlangen naar “terug naar daar!” In ieder geval een beetje dragelijk.